Krachtpatsers en krokodillentranen

De voorbije weken heb ik, en met mij vele anderen, het beste van mezelf gegeven op organisatorisch gebied. Ik heb me in allerlei bochten gewrongen om ervoor te zorgen dat ik elke WK wedstrijd van onze teergeliefde Noorderburen kon volgen. Uiteraard moest de dagindeling ook aangepast worden aan alle andere wedstrijden die gespeeld werden, in de naam van "research". Het was van vitaal belang om mogelijke tegenstanders van het Nederlands elftal te analyseren, kansen in te schatten, achtergrond informatie te krijgen,... Niet dat ik een voetbalfanaat ben, in tegendeel zelfs, maar het WK voetbal is zo een van die evenementen waar de sport tot een hoger niveau wordt getild. Dacht ik.
Vanaf de allereerste wedstrijd was de toon gezet. Er komt een bende afgetrainde "studs" het plein opjoggen, die er stuk voor stuk uitzien alsof ze de zwaarse orkaan kunnen doorstaan, zonder ook maar hun evenwicht te verliezen. Allemaal hebben ze een blik in hun ogen die zegt "ik ben een beest". Veelbelovende vooruitzichten. Maar dan komt het. Mister Muscle schopt de bal naar Gespierde Gozer, maar o jee, daar komt Brede Bast van de tegenstanders aangelopen! Wat volgt is een aanraking van, excusez-moi le mot, kust-mijn-kloten, en daar ligt Gespierde Gozer op de grond te janken. Hij grijpt naar zijn hoofd, schreeuwt moord en brand, kijkt vanuit zijn ooghoeken naar de scheidsrechter die, uiteraard, de eerste gele kaart van de wedstrijd trekt. "Ja, ja, dat ziet er uit als een schedelfractuur!"
Dan is het tijd voor de zogenaamde "super slomo", waarin we duidelijk zien dat Gespierde Gozer een tik, nauwelijks het woord waardig, tegen zijn bovenbeen heeft gekregen. Niet eens in de buurt van zijn hersenpan, dus.

Zien, analyseren, evalueren en klasseren onder de noemer "shit that grinds my gears".
Doorheen heel het WK heb ik me afgevraagd of het hier wel degelijk over het wereldkampioenschap voetbal ging of een wereldwijde auditie voor drama-acteurs. De krachtpatsers vielen bij bosjes neer, huilden tranen met tuiten om vervolgens, nadat de scheidsrechter van dienst (onterecht) een overtreding had gefloten, recht te springen en opnieuw een halve marathon te gaan lopen. Als de scheids in zo'n geval toch niet floot, wat raar of zelden het geval was, werd hij omsingeld door een elftal van zwetende bodybuilders die tegen hem stonden te schreeuwen alsof hun leven ervan afhing.

Dan rijst bij mij de vraag of voetbal nog wel om het voetbal draait. Misschien moeten we het omdopen tot "siervallen" of "synchroonstruikelen". We zouden natuurlijk ook alleen maar echte knapperds kunnen laten spelen, om de aandacht van het spel af te leiden. Voor hun schoon ogen zou ik wel opnieuw kijken...

Annick for Kenya

Ouders van Annick Van Uytsel organiseren benefietevenement ten voordele van het Keniaanse dorp Lukore

Op 2 mei 2010 zal op het domein van de humaniora Zusters Van Voorzienigheid in Diest het evenement "Annick for Kenya" plaatsvinden. Tal van lokale artiesten, zoals Jasper Erkens, Guy Swinnen en Lilianne Saint-Pierre, zullen er hun beste beetje voorzetten. Doel is genoeg geld in te zamelen om een waterput te graven in het Keniaanse dorp Lukore.

Ongeveer drie jaar geleden sloeg het noodlot toe in Diest : de 18-jarige Annick Van Uytsel vertrekt naar een fuif in de buurt, om er nooit meer van terug te keren. Na een grootschalige zoekactie die zes dagen duurde, werd het meisje dood teruggevonden in het Albertkanaal in Lummen.
Een jaar later kreeg haar vader, Eddy Van Uytsel, de kans om in het kader van ontwikkelingssamenwerking naar Kenia te reizen, net zoals zijn dochter altijd al had willen doen. Tijdens zijn verblijf in Kenia bezocht Eddy een school met 430 leerlingen, waar een schrijnend tekort aan water was. Op dat moment ontstond bij hem het plan om op die plaats een waterput te boren. De organisatie "Annick for Kenya" was geboren. "Voor Annick was water iets fataals", staat er op de website http://www.annick-van-uytsel.be/ te lezen, "maar water is ook het begin van alle nieuw leven".

Toen hij weer in België was, liet vader Van Uytsel er geen gras over groeien. Op 3 mei 2009 vond de eerste actie ten voordele van Kenia plaats. Diest kwam uit zijn luie stoel en stapte mee in een solidariteitswandeling, om na afloop uit de bol te gaan op "Music for Kenya". 6 en 8 november datzelfde jaar wisten de bezielers van "Annick for Kenya" opnieuw mensen aan te spreken met een one-man cabaretshow van Hugo Symons. Op deze evenementen werd ongeveer € 63 000 ingezameld, waarmee men het leven van enkele honderden Kenianen een stuk aangenamer maakte. Er werd een waterput geboord, een handpomp geplaatst en een waterleiding aangelegd. Men kocht koeien aan, verscheepte ziekenhuismateriaal, een tandartsstoel, enkele computers en naaimachines.

Met de opbrengst van de komende editie van "Annick for Kenya" zal in Lukore de "Annick for Kenya School of Tailoring" (een naaischool) worden uitgebouwd. Hier zullen jonge meisjes die geen kans hebben gekregen om een degelijke opleiding te volgen, naailessen kunnen krijgen om achteraf in hun eigen onderhoud te kunnen voorzien. Dat er voor een naaischool gekozen wordt, is geen toeval : Annick volgde zelf een modeopleiding. Verder zullen er ook zonnepanelen geplaatst worden op het dak van de Mteza Primary School, zodat de intelligentste leerlingen ook na 18 uur nog les kunnen volgen, met het oog op hoger onderwijs. Ten slotte is men ook van plan de Mwangeau Primary School uit te breiden om meer ruimte te creëren. Voorlopig volgen de kinderen daar namelijk nog les in groepen van soms meer dan 100 leerlingen.

Later, als ik klein blijf

Wat wil je later worden, als je groot bent? De vraag lijkt ons te achtervolgen, hoe oud we ook worden. Waarom? Oom en tante vragen het misschien om zeker te zijn dat neef Jan niet eeuwig in de schaduw van uw aanzienlijk groter potentieel zal moeten leven. En oma? Die vraagt het om te weten of ze haar vriendinnen en medegrootmoeders kan verslaan in een rondje "mijn kleinkind hè...!". Allemaal hopen ze Mariette te kunnen overtreffen met haar kleinzoon die ingenieur/hartchirurg/advocaat gaat worden. Later, als hij groot is.

Uiteraard maakt een kleinkind dat journalist gaat worden diepe indruk. Stel u toch eens voor, een mediafiguur! "Dan gaan we u op den televies zien!" Nee, grootmoe, niets is zeker. Misschien wil ik wel achter de schermen werken. Of wie weet wil ik, godbetert, helemaal niets met TV te maken hebben.

Ik zeg "misschien" en "wie weet" omdat ik in alle eerlijkheid moet toegeven dat ik geen flauw benul heb welke kant ik wil uitgaan. Ik weet wel wàt ik wil doen, maar op welke manier ik het wil doen, blijft nog maar de vraag. Ik wil verhalen vertellen en mensen verbazen. Want verbazing, zo lijkt het, is iets waar niemand nog naar streeft. Vertrouwde omgeving is OK. Wat ik niet zie, kan me niet uit mijn lood slaan. Zeer juist, maar o zo bekrompen en kortzichtig. We nemen beter een voorbeeld aan Alice. U weet wel, die van Wonderland. Zij ging wel op verkenning, en intussen weet iedereen wel waar ze toen terecht kwam. De bizarre situaties en dubieuze individuen die deze jongedame op haar pad kruiste, spreken al bijna twee decennia tot mijn verbeelding. Mezelf met tonnen kinderlijk enthousiasme op de wereld storten, met mensen praten die waanzinnige dingen hebben meegemaakt, op plaatsen komen die ik met moeite kan beschrijven en me verwonderen over elk klein detail ; dàt wil ik later doen. En dan, als ik eindelijk bekomen ben van alle gekte, mijn verhalen aan de mensheid vertellen, zodat ik misschien, als ik héél veel geluk heb, toch nog eens iemand vol verwondering naar de wereld kan laten kijken. Want de wereld is mijn Wonderland.

Kiesweek Ekonomica komt er weer aan

De tweede week na de paasvakantie zal in Leuven ook dit jaar weer helemaal in het teken staan van de zogenaamde "kiesweek", en die van Ekonimika in het bijzonder. Net als bij de vorige edities, heeft de kiesploeg van de richting economie aan de KULeuven opnieuw de meeste sponsorgelden. En ze weten hoe ze er gebruik van moeten maken. De hele week lang zullen zij de hongerige studenten spijzen met gratis pitta, friet, spaghetti en barbecue, en ook de dorstigen laven met "free beer". Wie al die calorieën zo snel mogelijk weer kwijt wil, kan zich gaan uitleven met de Ekonomika paint-ball, acro-jump en deathride - vanuit de toren van de universitaire bibliotheek op het Ladeuzeplein. Om zeker te zijn dat niemand zich ook maar een seconde zal vervelen, hebben de economiestudenten ook de avonden volgeboekt met comedy shows, pokertoernooien, quizzen en fuiven, waar men cocktails kan drinken voor een euro. Ten slotte kunnen geïnteresseerden woensdag ook deelnemen aan het "Mentos World Record Geyser Event". Op dat event zal er een poging ondernomen worden om 1200 colafonteintjes te laten spuiten, met behulp van het gekende trucje-met-de-mentos.

(Foto door bine_bardi)

Bloemenfestijn in Gent

Van 17 tot 25 april 2010 zal in Flanders Expo de 34ste editie van de Gentse Floraliën doorgaan. Ruim 300 000 bezoekers zullen kunnen rondwaren in de 4,5 hectaren binnentuin en op het twee kilometer lange wandelparcours. Ongeveer 305 exposanten zullen er tonen hoe de tuin van de toekomst er zal uitzien, hoe bloemschikken ook kan zonder oubollig te zijn en hoe parfum in verband staat met sierteelt. Zoals tijdens de voorgaande edities zullen er ook nu weer talloze prijskampen plaatsvinden met deelnemers uit o.a. Canada, China, Duitsland, Japan en Zuid-Afrika. Voor de creatievellingen onder de jeugd bestaat er ook de mogelijkheid mee te doen aan de wedstrijd voor het beste tuinontwerp. Maar de Floraliën zijn meer dan bloemen alleen : met acht spectaculaire fonteinen en 440 m² vijveroppervlakte, kunnen ook waterliefhebbers er hun gading vinden. Tickets zijn te verkrijgen via de website http://www.floralien.be/ of bij Free Record Shop, en kosten €20 per stuk.

(Foto door D Sharon Pruitt)

Diest recreëert gratis

Tussen 1 mei en 1 juli 2010 krijgen de inwoners van Diest opnieuw de kans een gratis toegangsbewijs voor recreatiedomein "De Halve Maan" aan te vragen. Enkele jaren geleden begon het stadsbestuur met deze actie om meer echte Diestenaren naar het domein te lokken. Hoewel "De Halve Maan" altijd een populair recreatieoord is geweest, was het opvallend hoe weinig de lokale bevolking er naartoe ging, en hoeveel Walen en Brusselaars er dagelijks vertoefden. Het toekennen van de gratis abonnementen was duidelijk een schot in de roos : het aantal Diestse jongeren dat zijn zijn zomer spendeert op het kunstmatige strand in hun stad, steeg dramatisch.
Geïnteresseerden dienen zich met hun abonnement van vorig jaar aan te melden aan het loket van het provinciedomein zelf. Daar zullen zij meteen een nieuw exemplaar in ontvangst kunnen nemen. Wie zijn vorige abonnement kwijt is, kan zich wenden tot de dienst toerisme in de Felix Moonsstraat 2a, in het centrum van Diest. Tien dagen na het indienen van een aanvraagformulier zal het nieuwe toegangsbewijs daar voor hen klaarliggen.

(Foto door D Sharon Pruitt)

Vader en moeder zult gij liquideren

Oudermoord komt vaker voor dan men op het eerste gezicht zou denken

• Hasselt, zondag 6 december 2009 : Francis Loodts en Jacqueline Vandenbriel (beiden 59 jaar oud) worden dood teruggevonden in hun brandende woning. Hun zoon had hen het hoofd ingeslagen en het huis in brand gestoken, omdat ze hem geen geld meer wilden geven.
• Heppen, 9 juli 2009 : De 35-jarige Gwen Vangestel werdt koelbloedig om het leven gebracht met een hamer. Dader was het vriendje van haar 15-jarige dochter. Omdat Gwen die relatie afkeurde, had dochter Joy zich genoodzaakt gevoeld om haar moeder te (laten) vermoorden.
• Mechelen, 14 december 2008 : Een 48-jarige vrouw van Kazachse afkomst wordt vermoord aangetroffen op haar appartement. De dader was haar 21-jarige zoon. Hij doodde haar met één enkele messteek en wilde haar vervolgens deels opeten. De jongeman werd in de psychiatrie opgenomen.
• Jemeppe-sur-Meuse, december 2007 : Na een hevige ruzie brengr een 14-jarig meisje haar vader om met ettelijke messteken. Later verklaarde ze aan de politie dat ze regelmatig geslagen werd. De tiener werd in een instelling geplaatst.